Deklaracja doktrynalna II. Komentarz Eleison nr CCCIII (303)

Por. Deklaracja doktrynalna I. Komentarz Eleison nr CCC (300)

Bp Williamson pondering

Deklaracja doktrynalna II
J.E. bp Ryszard Williamson
Komentarz Eleison Numer CCCIII (303)
4 maja 2013

Wybaczcie mi, drodzy Czytelnicy, jeśli wrócę do siódmego akapitu Deklaracji doktrynalnej z 15 kwietnia ubiegłego roku. Deklaracja miała służyć jako nic mniej niż podstawa wszelkich przyszłych stosunków między Bractwem Św. Piusa X a Rzymem. 13 (nie 11) czerwca Rzym odrzucił ją, więc Dom Generalny FSSPX mógł już się jej wyprzeć, ale służy ona, by pokazać do czego zdolny jest obecny DG FSSPX. Jeśli chodzi o siódmy akapit, jest on arcydziełem zamieszania. Ten „Komentarz” trzy tygodnie temu (EC 300, 13 kwietnia) po części wyjaśnił za pomocą podwójnego rozróżnienia, ale zamieszanie wymaga poczwórnego wyjaśnienia, aby oddać mu sprawiedliwość. Oto cały akapit:

Deklaracja III, 5: „Twierdzenia Soboru Watykańskiego II i późniejszego Magisterium papieskiego dotyczące stosunków między Kościołem katolickim a niekatolickimi wyznaniami chrześcijańskimi, jak również społecznego obowiązku religii i prawa do wolności religijnej, (1) których sformułowanie trudne jest do pogodzenia z wcześniejszym doktrynalnymi twierdzeniami Magisterium, (2) muszą być rozumiane w świetle całej i niezerwanej Tradycji, (3) w sposób spójny z prawdami wcześniej nauczanymi przez Magisterium Kościoła, (4) bez akceptowania żadnej interpretacji tych twierdzeń, która mogłaby wykładać doktrynę katolicką jako przeciwieństwo albo zerwanie z Tradycją i tym Magisterium.” Czytaj dalej

Di Noia, Drażniciel. Komentarz Eleison nr CCXCII (292)

Bp Williamson pondering

Di Noia, Drażniciel
J.E. bp Ryszard Williamson
Komentarz Eleison Numer CCXCII (292)
16 lutego 2013

Dwa miesiące temu wiceprzewodniczący rzymskiej Papieskiej Komisji Ecclesia Dei zaadresował do Przełożonego Generalnego Bractwa Św. Piusa X i jego wszystkich kapłanów kilkustronicowy list, dostępny w Internecie, który ksiądz Lombardi, jako rzecznik prasowy Stolicy Apostolskiej, nazwał „osobistym apelem”. Od tamtej pory list nie przestaje wzbudzać komentarzy. Jest to, rzecz jasna, najnowsze posunięcie kampanii Rzymu prowadzącej do podporządkowania sobie FSSPX i zakończenia jego 40-letniego oporu wobec Soborowej Rewolucji. Jak bp de Galarreta powiedział w październiku 2011, nawet jeśli FSSPX odrzuci ofertę Rzymu, Rzym wciąż będzie wracał. Z pewnością. Ale zobaczmy pokrótce co abp Di Noia ma do powiedzenia „Jego Ekscelencji i drogim Braciom Kapłanom Bractwa Św. Piusa X”:

Zaczyna strofując przywódców Bractwa, zwłaszcza x. Schmidbergera, x. Pflugera i bp Fellaya (w tej kolejności) za udzielenie wywiadów tak krytycznych wobec Rzymu, że poddają w wątpliwość, czy FSSPX rzeczywiście chce pogodzenia z Rzymem. Ponadto, różnice doktrynalne między FSSPX a Rzymem są tak trudne do rozwiązania, jak nigdy. Wzywa więc do innego podejścia, skupiając się zamiast tego na jedności. Czytaj dalej

Dwie podróże. Komentarz Eleison nr CCLXXXVIII (288)

Bp Williamson pondering

Dwie podróże
J.E. bp Ryszard Williamson
Komentarz Eleison Numer CCLXXXVIII (288)
19 stycznia 2013

Podróże od połowy grudnia, do Ameryki Północnej i Francji, pozwoliły mi na zaobserwowanie w Bractwie Św. Piusa X niebezpiecznego stanu niezdecydowania. Gdzie Przełożony Dystryktu nie jest ślepy, niebezpieczeństwo jest na razie jakoś zatrzymane, tak, że opór znajduje się w zakłopotaniu. Gdzie jednakże Przełożony Dystryktu jest skwapliwym sługą głównej siedziby FSSPX, tam ruch w stronę Neokościoła idzie naprzód, ale Opór również nabiera kształtów. Co jest stawką?

Od wybuchu Protestantyzmu, świat stacza się coraz dalej od Boga. Dzięki Soborowi Trydenckiemu (1545-1563), Kościół katolicki trzymał się mocno, ale dzięki Soborowi Watykańskiemu II (1962-1965) oficjalny Kościół katolicki dołączył do staczania się. Wtedy, zwłaszcza dzięki (ale nie tylko!) arcybiskupowi Lefebvre’owi (1905-1991), resztki Kościoła trydenckiego zebrały się, aby pośrodku pustyni nowoczesności ukształtować katolicką oazę, FSSPX. Ale tam, gdzie potężny Kościół nie był w stanie stawić oporu, było to, rzecz jasna, tylko kwestią czasu zanim wątłe FSSPX będzie z kolei kuszone, aby dołączyć do staczania się. Czytaj dalej

Wyjaśnienie? Komentarz Eleison nr CCLXXXII (282)

Bp Williamson pondering

Wyjaśnienie?
J.E. bp Ryszard Williamson
Eleison Comments Numer CCLXXXII (282)
8 grudnia 2012

Pewien znajomy przysłał mi niedawno kopię rozsyłanego do wszystkich księży FSSPX przez Dom Generalny FSSPX (DG) oficjalnego wyjaśnienia pięciu przypuszczalnie niepokojących uwag Przełożonego Generalnego FSSPX (PG) i osoba ta poprosiła o moją opinię. Szczerze uważam, że Przełożeni FSSPX mogą być równie zaniepokojeni, jak wcześniej. Pokrótce, oto dlaczego:

Po pierwsze, w Austrii w maju, PG powiedział, że FSSPX musi przemyśleć na nowo swoje relacje z Rzymem. DG wyjaśnia, że to nie była żadna zmiana stanowiska FSSPX wobec Neorzymu, ale tylko wezwanie wszystkich członków FSSPX do uznania, że nie wszystko, co mówią Neorzymianie, jest nonsensem. Jednakże, księża, którzy słyszeli oryginalne słowa w Austrii zrozumieli, że PG ma na myśli to samo, co napisał w wewnętrznym okólniku Bractwa z ubiegłego marca (Cor Unum), a mianowicie, że „nowa sytuacja” w Kościele „wymaga, byśmy zajęli nowe stanowisko wobec oficjalnego Kościoła”, dlatego że od 2006 „jesteśmy świadkami rozwoju w Kościele”. Czy DG ma wyjaśnienie na te pisane słowa PG? Czytaj dalej