Upadające FSSPX. Komentarz Eleison nr CCCXXVIII (328)

Bp Williamson pondering

Upadające FSSPX
J.E. bp Ryszard Williamson
Komentarz Eleison nr CCCXXVIII (328)
26 października 2013

Dla chwały Bożej i dla zbawienia dusz istotne jest zdiagnozowanie dlaczego w dzisiejszych okolicznościach koniec grozi czterdziestu chwalebnym latom obrony Wiary przez Bractwo Św. Piusa X. Pewien niedawno napisany artykuł i list mogą w tym pomóc: artykuł analizujący upadek Bractwa i list z nutką nadziei dotyczący tego, jak może ono powstać ponownie.

Artykuł pojawił się po francusku w Internecie (zob. „Un Évêque se lévé”*). Po przeczytaniu książki o utopiźmie w nowoczesnej edukacji, która porównuje go z tym samym nierealistycznym marzeniem w nowoczesnej polityce, autor artykułu zauważył, że ten sam sześcioetapowy wzór mógłby być zastosowany do FSSPX. Po pierwsze, wzór: 1 Odrzucenie natury ludzkiej jako faktu, na podstawie którego należy działać, a nie przeciwko któremu działać. 2 Marzenie sfabrykowania dziecka/człowieka całkowicie na nowo. 3 Wykluczenie naturalnych struktur rodziny/społeczeństwa. 4 Całkowite przeobrażenie dziecka, aby utworzyć doskonałe nowe społeczeństwo. 5 Katastrofalne rezultaty, mimo pierwotnych dobrych intencji — 6 Głupie i zepsute dzieci oraz społeczeństwo apostazjujące i prowadzące wojnę z Bogiem. Czytaj dalej

Reklamy

Franciszek bezbożny. Komentarz Eleison nr CCCXXVII (327)

Bp Williamson pondering

Franciszek bezbożny
J.E. bp Ryszard Williamson
Komentarz Eleison nr CCCXXVII (327)
19 października 2013

Katolicy, którzy zachowali jakikolwiek rzeczywisty zmysł swej wiary gorszą się słowami i czynami człowieka obecnie zasiadającego na Stolicy Piotrowej. Można się wręcz zastanawiać, czy nie został tam posadzony, aby zniszczyć to, co pozostało jeszcze z Kościoła katolickiego. Jak prawdziwe dziecko Soboru Watykańskiego II, odwraca się od Boga w stronę człowieka. Oto dla przykładu pierwsze dziewięć z jedenastu kluczowych cytatów wyjętych (nie przeze mnie) z wywiadu udzielonego 24 września przez Franciszka ateistycznemu redaktorowi włoskiej gazety.

Cytaty 2 do 5 dotyczą Kościoła (streszczam): 2 Administracja kościelna musi być bardziej horyzontalna, mniej wertykalna. 3 Kuria rzymska jest zbyt skupiona na sobie. Musi wyjść do ludzi. 4 Papież nie może już dłużej być królem otoczonym przez pochlebiających mu dworzan. 5 Zbyt wielu kapłanów jest skupionych na sobie i przeszkodą dla chrześcijaństwa. Otóż cytaty takie, jak te, spodobają się oczywiście nowoczesnej demokratycznej publice, która nigdy nie lubiła, jak oficjalny Kościół mówił jej, co robić, ale czy te cytaty są słuszne i sprawiedliwe wobec niezliczonych papieży, kurii, administracji i kapłanów, którzy poprzedzali Franciszka przez 1900 lat podtrzymując strukturę Kościoła dla zbawienia dusz? Czy, przeciwnie, Franciszek, w przeciwieństwie [do nich] pozostawi po sobie jakąkolwiek trzymającą się na nogach strukturę, ilekolwiek zbawionych dusz? Czytaj dalej