Usoborowianie w toku. Komentarz Eleison nr CCCXXII (322)

Bp Williamson pondering

Usoborowianie* w toku
J.E. bp Ryszard Williamson
Komentarz Eleison Numer CCCXXII (322)
14 września 2013

Dobry artykuł przekonujący, że Deklaracja trzech biskupów Bractwa Św. Piusa X z 27 czerwca nie jest tak wierna katolickiej Tradycji, jak by się wydawało, pojawił się w sierpniowym numerze nowego katolickiego angielskiego miesięcznika, The Recusant, który sam siebie opisuje jako „Nieoficjalne pisemko FSSPX prowadzące wojnę partyzancką o duszę Tradycji.” Krótkie streszczenie nie może oddać sprawiedliwości siedmiu gęstym stronom artykułu, ale główna linia myśli zasługuje, żeby się z nią zapoznać. Oto ona:

Na pierwszy rzut oka Deklaracja z 27 czerwca wydaje się być tradycyjną, ale, jak z dokumentami Soboru Watykańskiego II <A>, zazwyczaj znajduje się tam kruczek, śmiertelna wada, która pozwala odwrócić znaczenie całego dokumentu. Przyjrzyjmy się bliżej, akapit po akapicie: Czytaj dalej

Reklamy

Trwająca szkoda – II. Komentarz Eleison nr CCCXVI (316)

Bp Williamson pondering

Trwająca szkoda – II
J.E. bp Ryszard Williamson

Komentarz Eleison Numer CCCXVI (316)
3 sierpnia 2013

Oprócz argumentowania, że Deklaracja Doktrynalna z połowy kwietnia ubiegłego roku została odrzucona przez Rzym a zatem nie ma już znaczenia, ludzie, którzy twierdzą, że nie nastąpiła żadna znacząca zmiana w Bractwie Św. Piusa X odnoszą się również do niedawnej Deklaracji trzech biskupów z 27 czerwca, która w oczywisty sposób została przemyślana tak, aby zapewnić ludzi, że łódź ratunkowa FSSPX jest nieuszkodzona i nadał doskonale nadająca się na morze. Jednakże dusze pragnące nie utonąć powinny się jej lepiej przyjrzeć.

To 11 akapit okrył się złą sławą. W skrócie, biskupi tu stwierdzają, że mają zamiar iść w przyszłości za Opatrznością, czy [jeśli] Rzym powróci do Tradycji, albo [jeśli] wyraźnie uzna prawo i obowiązek FSSPX do publicznego sprzeciwiania się błędom soborowym. Otóż to zdanie „czy” jest wykluczone, ponieważ nic oprócz Boskiej interwencji nie spowoduje, by wrogowie Boga, silnie umocnieni wewnątrz Watykanu, porzucili swój sobór. Dochodzimy do zdania „albo”. Co biskupi mogli mieć na myśli mówiąc, że Rzym „wyraźnie uzna” Bractwa „prawo i obowiązek” sprzeciwiania się soborowi? Czytaj dalej

Opór posuwa się do przodu. Komentarz Eleison nr CCCXIII (313)

Bp Williamson pondering

Opór posuwa się do przodu
J.E. bp Ryszard Williamson
Komentarz Eleison nr CCCXIII (313)
13 lipca 2013

Obchody w Stanach Zjednoczonych srebrnego jubileuszu sakr biskupich z 1988 roku były wielkim sukcesem. Tuzin księży z jednym biskupem świętował dwie Msze pontyfikalne 29 i 30 czerwca w ogrodzie plebanii księdza Ronalda Ringrose’a w Wiedniu, Wirginia, z jakimiś 250 do 300 wiernymi obecnymi na każdej Mszy. Liturgicznie ceremonie mogły pozostawić nieco do życzenia, ponieważ żadna parafia nie ma zasobów w pełni operacyjnego seminarium. Jednakże, co o wiele ważniejsze, nastrój ludzi był spokojny, bez żadnej widocznej goryczy czy gniewu, tylko jasne zrozumienie, że coś poważnie złego stało się z Bractwem Św. Piusa X i że aby zachować Wiarę, muszą coś z tym zrobić. Wielu przybyło z daleka, nawet zza granicy, aby być obecnym.

W przeddzień ksiądz Ringrose był gospodarzem całodziennego spotkania w swej plebanii dla tuzina księży przybyłych z Brazylii, Kanady, Kolumbii, Anglii, Francji, Meksyku i Stanów Zjednoczonych. Żadna nowa organizacja nie została uformowana, ani żaden nowy mechanizm administracyjny nie został założony, ale powstała kolejna Deklaracja1, kończąca się długim cytatem arcybikupa Lefebvre’a o odbudowywaniu Chrześcijaństwa2 od podstaw. Nastrój księży był taki, jak wiernych, spokojny i zdecydowany, z jednością celu w prostej determinacji uratowania tego, co mogą z tego, co kierownictwo Bractwa obecnie zdradza. Czytaj dalej