Upadające FSSPX. Komentarz Eleison nr CCCXXVIII (328)

Bp Williamson pondering

Upadające FSSPX
J.E. bp Ryszard Williamson
Komentarz Eleison nr CCCXXVIII (328)
26 października 2013

Dla chwały Bożej i dla zbawienia dusz istotne jest zdiagnozowanie dlaczego w dzisiejszych okolicznościach koniec grozi czterdziestu chwalebnym latom obrony Wiary przez Bractwo Św. Piusa X. Pewien niedawno napisany artykuł i list mogą w tym pomóc: artykuł analizujący upadek Bractwa i list z nutką nadziei dotyczący tego, jak może ono powstać ponownie.

Artykuł pojawił się po francusku w Internecie (zob. „Un Évêque se lévé”*). Po przeczytaniu książki o utopiźmie w nowoczesnej edukacji, która porównuje go z tym samym nierealistycznym marzeniem w nowoczesnej polityce, autor artykułu zauważył, że ten sam sześcioetapowy wzór mógłby być zastosowany do FSSPX. Po pierwsze, wzór: 1 Odrzucenie natury ludzkiej jako faktu, na podstawie którego należy działać, a nie przeciwko któremu działać. 2 Marzenie sfabrykowania dziecka/człowieka całkowicie na nowo. 3 Wykluczenie naturalnych struktur rodziny/społeczeństwa. 4 Całkowite przeobrażenie dziecka, aby utworzyć doskonałe nowe społeczeństwo. 5 Katastrofalne rezultaty, mimo pierwotnych dobrych intencji — 6 Głupie i zepsute dzieci oraz społeczeństwo apostazjujące i prowadzące wojnę z Bogiem. Czytaj dalej

Trwająca szkoda – II. Komentarz Eleison nr CCCXVI (316)

Bp Williamson pondering

Trwająca szkoda – II
J.E. bp Ryszard Williamson

Komentarz Eleison Numer CCCXVI (316)
3 sierpnia 2013

Oprócz argumentowania, że Deklaracja Doktrynalna z połowy kwietnia ubiegłego roku została odrzucona przez Rzym a zatem nie ma już znaczenia, ludzie, którzy twierdzą, że nie nastąpiła żadna znacząca zmiana w Bractwie Św. Piusa X odnoszą się również do niedawnej Deklaracji trzech biskupów z 27 czerwca, która w oczywisty sposób została przemyślana tak, aby zapewnić ludzi, że łódź ratunkowa FSSPX jest nieuszkodzona i nadał doskonale nadająca się na morze. Jednakże dusze pragnące nie utonąć powinny się jej lepiej przyjrzeć.

To 11 akapit okrył się złą sławą. W skrócie, biskupi tu stwierdzają, że mają zamiar iść w przyszłości za Opatrznością, czy [jeśli] Rzym powróci do Tradycji, albo [jeśli] wyraźnie uzna prawo i obowiązek FSSPX do publicznego sprzeciwiania się błędom soborowym. Otóż to zdanie „czy” jest wykluczone, ponieważ nic oprócz Boskiej interwencji nie spowoduje, by wrogowie Boga, silnie umocnieni wewnątrz Watykanu, porzucili swój sobór. Dochodzimy do zdania „albo”. Co biskupi mogli mieć na myśli mówiąc, że Rzym „wyraźnie uzna” Bractwa „prawo i obowiązek” sprzeciwiania się soborowi? Czytaj dalej

Trwająca szkoda – I. Komentarz Eleison nr CCCXV (315)

Bp Williamson pondering

Trwająca szkoda – I
J.E. bp Ryszard Williamson

Komentarz Eleison Numer CCCXV (315)
27 lipca 2013

Gdy ludzie pragną bronić bardzo złej Deklaracji Doktrynalnej (DD) oficjalnie przedłożonej rzymskim władzom przez Bractwo Św. Piusa X w połowie kwietnia ubiegłego roku jako podstawa praktycznego porozumienia między Rzymem a FSSPX, często argumentują, że skoro Rzym odrzucił DD, DD nie ma już znaczenia i może być zapomniana. Ale w wydaniu z bieżącego miesiąca pisma „The Recusant”, nowopowstałego magazynu Oporu w Anglii, widnieje przeciwny argument, który zasługuje na szczególną uwagę. Oto on, albo bezpośrednio cytowany za oryginałem, albo streszczony:

„DD, jak i jej nazwa i treść jasno dają do zrozumienia, jest oświadczeniem mówiącym, że pewna liczba doktrynalnych stanowisk w kwestiach największej wagi w obecnym kryzysie w Kościele jest do przyjęcia przez FSSPX. Problemem jest to, że niektóre stanowiska wyrażone w DD są nie do przyjęcia.” Na przykład, Kapitule Generalnej FSSPX z ubiegłego lipca wybitny teolog FSSPX powiedział, że „Ta deklaracja jest (…) głęboko niejednoznaczna i grzeszy zaniedbaniem przeciwko obowiązkowi jasnego potępienia głównych błędów, które nadal szaleją wewnątrz Kościoła i niszczą wiarę katolików. Jako taka, deklaracja ta sprawia wrażenie, że przyjmujemy ‘hermeneutykę ciągłości’.”

Szkodą wyrządzoną przez DD jest więc to, że jest ona doktrynalnie wątpliwym publicznym oświadczeniem. Czytaj dalej

Deklaracja doktrynalna II. Komentarz Eleison nr CCCIII (303)

Por. Deklaracja doktrynalna I. Komentarz Eleison nr CCC (300)

Bp Williamson pondering

Deklaracja doktrynalna II
J.E. bp Ryszard Williamson
Komentarz Eleison Numer CCCIII (303)
4 maja 2013

Wybaczcie mi, drodzy Czytelnicy, jeśli wrócę do siódmego akapitu Deklaracji doktrynalnej z 15 kwietnia ubiegłego roku. Deklaracja miała służyć jako nic mniej niż podstawa wszelkich przyszłych stosunków między Bractwem Św. Piusa X a Rzymem. 13 (nie 11) czerwca Rzym odrzucił ją, więc Dom Generalny FSSPX mógł już się jej wyprzeć, ale służy ona, by pokazać do czego zdolny jest obecny DG FSSPX. Jeśli chodzi o siódmy akapit, jest on arcydziełem zamieszania. Ten „Komentarz” trzy tygodnie temu (EC 300, 13 kwietnia) po części wyjaśnił za pomocą podwójnego rozróżnienia, ale zamieszanie wymaga poczwórnego wyjaśnienia, aby oddać mu sprawiedliwość. Oto cały akapit:

Deklaracja III, 5: „Twierdzenia Soboru Watykańskiego II i późniejszego Magisterium papieskiego dotyczące stosunków między Kościołem katolickim a niekatolickimi wyznaniami chrześcijańskimi, jak również społecznego obowiązku religii i prawa do wolności religijnej, (1) których sformułowanie trudne jest do pogodzenia z wcześniejszym doktrynalnymi twierdzeniami Magisterium, (2) muszą być rozumiane w świetle całej i niezerwanej Tradycji, (3) w sposób spójny z prawdami wcześniej nauczanymi przez Magisterium Kościoła, (4) bez akceptowania żadnej interpretacji tych twierdzeń, która mogłaby wykładać doktrynę katolicką jako przeciwieństwo albo zerwanie z Tradycją i tym Magisterium.” Czytaj dalej

Deklaracja doktrynalna I. Komentarz Eleison nr CCC (300)

Bp Williamson pondering

Deklaracja doktrynalna I
J.E. bp Ryszard Williamson

Komentarz Eleison Numer CCC (300)
13 kwietnia 2013

Deklaracja doktrynalna z 15 kwietnia ubiegłego roku, ułożona przez Przełożonego Generalnego (PG) Bractwa Św. Piusa X jako podstawa reintegracji Bractwa w Kościele mainstreamowym pojawiła się w przestrzeni publicznej prawie rok później. Została opracowana przez PG, aby się podobała i soborowym Rzymianom i Tradycjonalistom („Może być czytana w ciemnych albo różowych okularach”, powiedział publicznie). Rzeczywiście spodobała się Rzymianom, którzy oświadczyli, że stanowi ona „krok” w ich kierunku. Nie spodobała się Tradycjonalistom, którzy zobaczyli w niej (w tym, co o niej wiedzieli) taką niejednoznaczność, która stanowi zdradę arcybiskupa Lefebvre’a stanowisko Wiary katolickiej, do tego stopnia, że uważali, że wystarczyłoby tylko, by Rzymianie ją przyjęli, by zniszczyć jego Bractwo.

Zaiste, gdy PG spotkał Rzymian 11 czerwca w Rzymie, aby otrzymać ich decyzję, zupełnie spodziewał się, że ją przyjmą. Liczni obserwatorzy spekulują, że jeśli jej nie przyjęli, to tylko dlatego, że publikacja w między czasie Listu Trzech Biskupów do PG z 7 kwietnia ostrzegła Rzymian, że nie będzie on w stanie przyprowadzić ze sobą całego Bractwa na łono soborowego Rzymu, co mógł im dać do zrozumienia, że zrobi, i co chcieli, by zrobił. Nie chcieli i nie chcą, by kolejny rozłam rozpoczął Tradycję na nowo. Czytaj dalej

Żółte światło. Komentarz Eleison nr CCLXXXVI (286)

Bp Williamson pondering

Żółte światło
J.E. bp Ryszard Williamson
Komentarz Eleison Numer CCLXXXVI (286)
5 stycznia 2013

Nie wszyscy spośród was, czytelników „Komentarzy Eleison”, mogli trafić na godny podziwu list sprzed dwóch miesięcy napisany przez x. Ronalda Ringrose do Przełożonego Dystryktu USA, x. Arnaulda Rostanda. X. Ringrose przez ponad 30 lat był niezależnym proboszczem Tradycyjnej parafii św. Atanazego tuż za granicami miasta Waszyngton, D.C. i przez cały ten czas był on wiernym przyjacielem, nie będąc członkiem, FSSPX. Jednakże w czerwcu ubiegłego roku był gospodarzem pierwszego w USA spotkania trzonu księży tworzących obecnie Opór wobec owej zmiany kierunku Bractwa, długo niedostrzegalnej, ale która stała się dla wszystkich wyraźna wiosną ubiegłego roku. Jako wierny wykonawca poleceń biskupa Fellaya w USA, x. Rostand napisał do niego, proponując spotkanie, na którym mógłby przekonać x. Ringrose, że ta zmiana nie jest żadną zmianą. Oto odpowiedź x. Ringrose:

Dziękuję Księdzu za list z 12 października, w którym Ksiądz proponuje spotkać się, aby omówić sytuację w Bractwie św. Piusa X. Chociaż jest to ze strony Księdza bardzo uprzejma propozycja i doceniam ją wielce, nie sądzę, by takie spotkanie służyło jakiemukolwiek użytecznemu celowi, albowiem problemy pochodzą od najwyższych władz Bractwa, a Ksiądz nie jest w stanie im zaradzić. Czytaj dalej

Wyjaśnienie? Komentarz Eleison nr CCLXXXII (282)

Bp Williamson pondering

Wyjaśnienie?
J.E. bp Ryszard Williamson
Eleison Comments Numer CCLXXXII (282)
8 grudnia 2012

Pewien znajomy przysłał mi niedawno kopię rozsyłanego do wszystkich księży FSSPX przez Dom Generalny FSSPX (DG) oficjalnego wyjaśnienia pięciu przypuszczalnie niepokojących uwag Przełożonego Generalnego FSSPX (PG) i osoba ta poprosiła o moją opinię. Szczerze uważam, że Przełożeni FSSPX mogą być równie zaniepokojeni, jak wcześniej. Pokrótce, oto dlaczego:

Po pierwsze, w Austrii w maju, PG powiedział, że FSSPX musi przemyśleć na nowo swoje relacje z Rzymem. DG wyjaśnia, że to nie była żadna zmiana stanowiska FSSPX wobec Neorzymu, ale tylko wezwanie wszystkich członków FSSPX do uznania, że nie wszystko, co mówią Neorzymianie, jest nonsensem. Jednakże, księża, którzy słyszeli oryginalne słowa w Austrii zrozumieli, że PG ma na myśli to samo, co napisał w wewnętrznym okólniku Bractwa z ubiegłego marca (Cor Unum), a mianowicie, że „nowa sytuacja” w Kościele „wymaga, byśmy zajęli nowe stanowisko wobec oficjalnego Kościoła”, dlatego że od 2006 „jesteśmy świadkami rozwoju w Kościele”. Czy DG ma wyjaśnienie na te pisane słowa PG? Czytaj dalej