Okropny upadek III. Komentarz Eleison nr CCCXXIII (323)

Bp Williamson pondering

Okropny upadek III
J.E. bp Ryszard Williamson
Komentarz Eleison nr CCCXXIII (323)
21 września 2013

W ubiegłym czerwcu czytelnikom tych „Komentarzy” obiecano trzeci artykuł na temat okropnego upadku Bractwa Św. Piusa X, w celu rozważenia, co można zrobić. Niedawno temu na tronie „Avec l’Immaculée” pojawił się artykuł z pewnymi dobrymi odpowiedziami na to pytanie, rozpoczynając od pytania, czy katolicy mogą nadal chodzić na Msze FSSPX. Streszczam i adaptuję:

W 1984 Indult z Rzymu pozwolił na odprawianie Mszy trydenckiej, pod pewnymi warunkami, w ramach oficjalnego Kościoła. Zapytany o to, czy katolicy mogą uczęszczać na te Msze, arcybiskup Lefebvre wkrótce potem odpowiedział, że nie powinni, ponieważ ich powrót do mainstreamowych ram pod tymi warunkami jest równoznaczny z akceptacją Soboru Watykańskiego II i późniejszych reform. Kapłani odprawiający Msze indultowe nie mogli mówić swobodnie, a z domyślną akceptacją Nowej Mszy wraz z Indultem groziło im ryzyko stoczenia się do nowej soborowej religii i pociągnięcia ludzi za sobą.

W 2012 biskup Fellay zadeklarował, że Nowa Msza została prawowicie promulgowana, co jest równoznaczne z powiedzeniem, że jest prawowita. Ucisza krytyków Soboru Watykańskiego II i, choć nadal ukrywa jak tylko może przed księżmi i ludźmi to, co naprawdę ma w zanadrzu, stanowczo wysuwa do przodu idee swej prosoborowej Deklaracji z kwietnia 2012. Dlatego tak, jak Arcybiskup wykluczył uczęszczanie na msze indultowe, tak teraz, jako ogólna zasada, uczęszczanie na Msze FSSPX powinno być wykluczone, ponieważ nawet jeśli ta konkretna Msza nadal jest odprawiana w zgodzie z Tradycją, FSSPX jest ogólnie przekształcane jako rama, wewnątrz której nowa soborowa religia jest coraz mniej ganiona, do tego stopnia, że coraz większe jest niebezpieczeństwo w chodzenia na ich Msze.

Jednakże, konkretni kapłani FSSPX są różni: od autentycznie tradycyjnych do praktycznie soborowych. Oczywiście, mniejsze jest niebezpieczeństwo w uczęszczaniu na Msze tych pierwszych niż drugich, ale jeśli konkretny kapłan albo broni i aprobuje nowy kierunek narzucany przez Dom Generalny FSSPX, albo jeśli prześladuje i odmawia sakramentów każdemu, kto bierze jakikolwiek udział w Oporze, są to dwa znaki [świadczące o tym], że należy unikać jego Mszy, zwłaszcza jeśli jest niedaleko Msza księdza stawiającego opór. Ale okoliczności również należy brać pod uwagę, tak, że na przykład gdy czyjemuś dziecku grozi wyrzucenie z jeszcze przyzwoitej szkoły FSSPX, może to usprawiedliwić uczęszczanie nadal na lokalną Mszę FSSPX. Gdy pień drzewa gnije, mogą jeszcze być gałęzie, które rodzą zielone liście.

Faktem jednak pozostaje to, że pień FSSPX jest śmiertelnie chory, bez nadziei, po ludzku mówiąc, powrotu do zdrowia. Tak, jak Synagoga między śmiercią Pana Jezusa na Krzyżu a zniszczeniem Jerozolimy w AD 70, niesie w sobie śmierć, ale jeszcze nie umarło. Apostołowie pouczali tam i dobrzy Żydzi nadal [tam] chodzili, ale wszyscy byli prześladowani i w końcu wyrzuceni. Jeśli pewien katolik jest w stanie dziś zobaczyć, że w ciele FSSPX, od głowy w dół, krąży śmiertelny wirus zakamuflowanej soborowej mentalności, musi podjąć działania, aby pomóc uratować jak najwięcej dusz, zanim ich wiara zatonie wraz z tonącą łodzią ratunkową.

Niech on [taki katolik], w celu ukształtowania swych przekonań, przeczyta wszystko, co tylko może, zaczynając od wymiany listów między trzema biskupami a biskupem Fellayem z kwietnia 2012*. Niech rozmawia z kapłanami i innymi parafianami, aby na przykład skoordynować zakładanie przytułków dla księży, którzy inaczej nie podejmą się żadnych działań. Wiele jest do zrobienia, jakkolwiek nieliczni, przynajmniej na razie, są ci, którzy to mogą zrobić. Bóg jest z tymi nielicznymi.

Kyrie eleison.

Tłumaczył z języka angielskiego Pelagius Asturiensis.

* Korespondencja ta została przetłumaczona na język polski i opublikowana na blogu Pelagiusza: „List trzech biskupów FSSPX do Rady Generalnej FSSPX” oraz „Odpowiedź Rady Generalnej na list trzech biskupów FSSPX”. (przyp. tłum.)

© 2011-2013 Ryszard N. Williamson. Wszelkie prawa zastrzeżone.

A non-exclusive license to print out, forward by email, and/or post this article to the Internet is granted to users who wish to do so provided that no changes are made to the content so reproduced or distributed, to include the retention of this notice with any and all reproductions of content as authorized hereby. Aside from this limited, non-exclusive license, no portion of this article may be reproduced in any other form or by any other electronic or mechanical means without permission in writing from the publisher, except by a reviewer who may quote brief passages in a review, or except in cases where rights to content reproduced herein are retained by its original author(s) or other rights holder(s), and further reproduction is subject to permission otherwise granted thereby.

Permissions inquiries should be directed to editorial@dinoscopus.org.

Reklamy

One thought on “Okropny upadek III. Komentarz Eleison nr CCCXXIII (323)

  1. Pingback: Okropny upadek Bractwa Św. Piusa X (III) – bp Ryszard Williamson | forumdlazycia

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s