Długoterminowa prognoza. Komentarz Eleison nr CCCXIV (314)

Bp Williamson pondering

Długoterminowa prognoza
J.E. bp Ryszard Williamson

Komentarz Eleison Numer CCCXIV (314)
20 lipca 2013

Prawie 20 lat temu pewien biskup Bractwa Św. Piusa X pokazał, że można przewidzieć zdradę FSSPX Arcybiskupa Lefebvre’a, co prawie nastąpiło w 2009 i 2012 i co nadal może nastąpić. Zaniepokojony samouwielbieniem i brakiem powagi, które zaobserwował na niedawnej wyborczej Kapitule Generalnej FSSPX, oto streszczenie (z kilkoma bezpośrednimi cytatami) tego, co powiedział w domu Bractwa w Le Brémien, Franja, 17 lipca, 1994 (sprawdźcie w Internecie: Un évêque s’est levé le Brémien, a znajdziecie tekst oryginalny po francusku).

Miło byłoby, gdyby można było powiedzieć, że w FSSPX wszędzie otwieramy domy, budujemy, witamy w nowych krajach, mamy powołania, że wszyscy są mili i słodcy i młodzi i entuzjastyczni, że mamy czterech biskupów, i tak dalej. „Ale dlaczego FSSPX miałoby mieć jakieś szczególne zabezpieczenie przeciwko rozpętanym dzisiaj siłom, które zagarnęły tysiące znakomitych biskupów i kapłanów w Kościele mainstreamowym? (…) Jakie są zalety Bractwa, jakie są jego gwarancje?” Młodość, o tak, młodość jest miła, ładnie wyglącająca, fizycznie silna, ale co z wiekiem, doświadczeniem i mądrością lat? Jakże można spodziewać się, że młodość będzie mądra? Czytaj dalej

Opór posuwa się do przodu. Komentarz Eleison nr CCCXIII (313)

Bp Williamson pondering

Opór posuwa się do przodu
J.E. bp Ryszard Williamson
Komentarz Eleison nr CCCXIII (313)
13 lipca 2013

Obchody w Stanach Zjednoczonych srebrnego jubileuszu sakr biskupich z 1988 roku były wielkim sukcesem. Tuzin księży z jednym biskupem świętował dwie Msze pontyfikalne 29 i 30 czerwca w ogrodzie plebanii księdza Ronalda Ringrose’a w Wiedniu, Wirginia, z jakimiś 250 do 300 wiernymi obecnymi na każdej Mszy. Liturgicznie ceremonie mogły pozostawić nieco do życzenia, ponieważ żadna parafia nie ma zasobów w pełni operacyjnego seminarium. Jednakże, co o wiele ważniejsze, nastrój ludzi był spokojny, bez żadnej widocznej goryczy czy gniewu, tylko jasne zrozumienie, że coś poważnie złego stało się z Bractwem Św. Piusa X i że aby zachować Wiarę, muszą coś z tym zrobić. Wielu przybyło z daleka, nawet zza granicy, aby być obecnym.

W przeddzień ksiądz Ringrose był gospodarzem całodziennego spotkania w swej plebanii dla tuzina księży przybyłych z Brazylii, Kanady, Kolumbii, Anglii, Francji, Meksyku i Stanów Zjednoczonych. Żadna nowa organizacja nie została uformowana, ani żaden nowy mechanizm administracyjny nie został założony, ale powstała kolejna Deklaracja1, kończąca się długim cytatem arcybikupa Lefebvre’a o odbudowywaniu Chrześcijaństwa2 od podstaw. Nastrój księży był taki, jak wiernych, spokojny i zdecydowany, z jednością celu w prostej determinacji uratowania tego, co mogą z tego, co kierownictwo Bractwa obecnie zdradza. Czytaj dalej

Ożywiona debata. Komentarz Eleison nr CCCXII (312)

Bp Williamson pondering

Ożywiona debata
J.E. bp Ryszard Williamson

Komentarz Eleison Numer CCCXII (312)
6 lipca 2013

Problem przetrąconego autorytetu (zob. te „Komentarze” z 1 i 29 czerwca) powoduje pewne ożywione reakcje wśród czytelników. Z jednej strony waleczni katolicy mówią mi, że JESTEM biskupem, zatem muszę DZIAŁAĆ jak biskup przejmując ster ruchu „Oporu”. Z drugiej strony pewien waleczny kapłan z długim doświadczeniem z „sedewakantyzmem” ostrzega mnie przed puszczeniem w obieg równoległych kościołów przez konsekracje kolejnych biskupów, z wyjątkiem przypadku wojny światowej, fizycznego prześladowania czy sparaliżowanej starości (cóż, są tacy, którzy twierdzą, że to ostatnie już nastąpiło…). Czytaj dalej

Przetrącony autorytet II. Komentarz Eleison nr CCCXI (311)

Bp Williamson pondering

Przetrącony autorytet II
J.E. bp Ryszard Williamson
Komentarz Eleison Numer CCCXI (311)
1 czerwca 2013

„Znowu jestem usilnie proszony przez walecznego uczestnika dzisiejszego katolickiego « Oporu », bym stanął na jego czele. Podanym powodem jest nadal to, że jestem jedynym dotychczas biskupem, który bierze udział w tym ruchu sprzeciwu wobec wewnętrznego upadku Bractwa Św. Piusa X. Ale Bóg udzielił ostatniego tchnienia prawdziwego autorytetu Kościoła arcybiskupowi Lefebvre’owi, którego następcy brutalnie go nadużyli. Dlaczego miałby go udzielić ponownie? Kryzys w Kościele bardzo posunął się do przodu między latami ’70 dwudziestego wieku a drugą dekadą drugiego tysiąclecia. Ryzykując zirytowanie wielu z was, oto główne argumenty tej dobrej duszy, z odpowiedziami, które proponuje każdemu, ale nie narzucam nikomu – Czytaj dalej

Okropny upadek II. Komentarz Eleison nr CCCX (310)

Bp Williamson pondering

Okropny upadek II
J.E. bp Ryszard Williamson
Komentarz Eleison Numer CCCX (310)
22 czerwca 2013

„Okropieństwo” może wydawać się być zbyt mocnym słowem na [określenie] zmiany kierunku wewnątrz Bractwa Św. Piusa X, która w końcu stała się jasna rok temu. Jednakże, jeśli Piekło jest okropne; jeśli nikt nie może go uniknąć bez wiary; jeśli Wiara została poważnie zagrożona w Kościele okaleczonym przez Sobór Watykański II, ale bastion prawdziwej Wiary został w sposób cudowny założony wewnątrz tego okaleczonego Kościoła; i w końcu jeśli ten bastion jest również obecnie kaleczony, wówczas „okropieństwo” może nie być zbyt mocnym słowem. Czytaj dalej

Azjatycka podróż. Komentarz Eleison nr CCCIX (309)

Bp Williamson pondering

Azjatycka podróż
J.E. bp Ryszard Williamson

Komentarz Eleison Numer CCCIX (309)
15 czerwca 2013

Pewna liczba czytelników narzekała na „Komentarz Eleison” o przetrąconym autorytecie sprzed dwóch tygodni. Na podstawie jego argumentu, że po tej stronie „zbliżającej się Kary” żadne nowe zgromadzenie nie może zostać założone na normalnej katolickiej podstawie, wywnioskowali, że uważam, że biskup nic więcej nie może zrobić, jak tylko czekać na interwencję Bożą. Ale w takim wypadku, dlaczego właśnie spędziłem dwa tygodnie w Azji i dlaczego jestem teraz w Irlandii? Podobnie, wnioskują, że nigdy nie konsekruję innego biskupa. Powiem – jak Bóg da – tylko czekajcie. Czytaj dalej

Okropny upadek I. Komentarz Eleison nr CCCVIII (308)

Bp Williamson pondering

Okropny upadek I
J.E. bp Ryszard Williamson
Komentarz Eleison Numer CCCVIII (308)
8 czerwca 2013

Upadek Bractwa Św. Piusa X od tego, jakie było pod arcybiskupem Lefebvrem między 1970 a 1991 do tego, jakie się stało przez, powiedzmy, ostatnie 15 lat, graniczy z okropieństwem. W krótkiej serii [komentarzy] spójrzmy najpierw, dlaczego okropieństwo jest normalne w tym biednym otaczającym nas świecie, ponieważ zrozumieć to wybaczyć, a wszyscy potrzebujemy przebaczenia; na drugim miejscu stawmy czoła okropieństwu, nie aby dać się zniechęcić, ale przeciwnie, aby przygotować się na gorsze, które prawie z pewnością nastąpi; i na trzecim miejscu zobaczmy, co możemy zrobić, żeby się przygotować, ponieważ pod Bożym Niebem nie mógłby On nas zostawić bez niczego, co byśmy mogli zrobić (ale w związku z tym ważne jest, by nie wylać w piach tej odrobiny wody, jaką mamy). Rozpocznijmy z trzema wytrawnymi katolickimi umysłami oceniającymi naszą epokę, aby zobaczyć dlaczego okropieństwo jest dzisiaj normą.

W swej wspaniałej Encyklice z 1884 o wolnomularstwie, Papież Leon XIII zaznacza, jak jego złe zasady postępują od (#13) lekceważenia do (#14) szkodzenia do (#15) niszczenia Kościoła katolickiego i potem od (#16) unicestwienia wszystkich religii pozytywnych do (#17) unicestwienia wszelkiej naturalnej religii do (#18) unicestwienia wielkich naturalnych prawd, jak Boże Stworzenie i Opatrzność oraz nieśmiertelność duszy. W XXI wieku doszliśmy, logicznie, jeszcze dalej, a mianowicie do unicestwienia samego pojęcia prawdy. Umysły zostały zamienione w papkę, nawet umysły papieży, kardynałów i biskupów. Czytaj dalej